Het praktisch nanny weekend

Sophie van OmmerenNanny BlogPlaats een Reactie

Aanstaand weekend is het weer zover; we gaan onze kandidaat-nannies 3 dagen lang meenemen in de wereld die werken als nanny heet. Alle lessen die de dames (geen heer dit keer) in de praktijk volgen, worden in 1 weekend aangeboden. De rest van de lessen zijn online te volgen en doen de kandidaten in hun eigen tijd.

We zijn allemaal druk met de voorbereidingen, en ondanks dat we het allemaal onder controle hebben, missen we stiekem Miriam wel een beetje! Zij is altijd de motor van het weekend, zet punten op de i waar nodig en denkt aan zaken die wij echt vergeten. Of niet zien.

Maar Miriam is met zwangerschapsverlof, en terwijl zij van haar kleintje geniet, gaan wij aan de slag met 13 nieuwe nannies. De praktijklessen zijn van groot belang want naast pedagogische kennis is het noodzakelijk dat onze nannies weten hoe ze moeten handelen in allerlei situaties.

Nanny weekend nanny blog Gortz and Crown

Ik ben zelf als nanny gaan werken met een pedagogische achtergrond maar had gelukkig Hansje Görtz die mij hielp op de andere vlakken. Want het begeleiden en verzorgen van de kinderen beslaat een groot deel van je werktijd maar er komen ook zeker andere zaken bij. Als nanny werk je individueel en daar moet je je op voorbereiden. Overdag is er (meestal) geen werkgever en jij moet wel aan het einde van de dag zorgen dat alles gedaan is. Dat vergt een goede voorbereiding en duidelijk inzicht.

Een valkuil voor mij was dat ik dacht door mijn (pedagogische) studie wel alles te weten. Maar toch viel het nanny werk mij de eerste dag tegen! De oudste zat op school, de jongste deed zijn ochtenddutje en ik? Tja, waar moest ik beginnen? En wat deed ik eigenlijk wel en niet? Ik was in het grote huis van mijn werkgevers, de ontbijtboel stond nog op tafel en er lag een briefje of ik de koffers voor de kinderen wilde inpakken want ze zouden het weekend weg gaan. Doe ik wel even, dacht ik.

Ik ging naar boven maar zag nergens de koffers. Moest ik nu zo maar alle kasten open trekken? Of zouden de koffers in de master bedroom staan? Ik ben naar zolder gelopen en heb daar inderdaad wat kasten open gedaan. Gelukkig zag ik al vrij snel de koffers staan en kon ik beginnen. Wel zachtjes natuurlijk, en de kleding van de jongste kon ik nog niet inpakken, maar voor de oudste zou ik alvast alles klaar leggen. Het was september en van dat weer dat alle kanten op kon. De ene dag lekker warm en de volgende dag best fris. Al kijkende in de kasten bedacht ik me dat ik de aanleiding van het weekendje weg niet wist. Moesten de kinderen nette kleding meenemen of gingen ze er een weekend op uit en was het een shirtje-spijkerbroeken-idee. Dat ene leuke jurkje hing wel in de kast maar ik kon geen bijpassende maillot vinden. Die bleek nog bij de vuile was te zitten. Dus maar snel de wasmachine aan gezet. Eén of twee pyjama’s? Ze plast bijna nooit meer in bed maar toch.. Zo ging het nog even door tot de jongste wakker werd en ik het inpakken even moest staken.

Beneden aangekomen stond die ontbijtboel dus nog steeds op tafel. Ik ruimde het snel af en toen bleek de afwasmachine vol te staan met schone vaat. Dat opgeruimd en de vuile spullen er in gezet, doekje over de tafel en toen fruit maken voor het kleine mannetje dat gelukkig zoet was gaan spelen. Na het fruit gingen we naar buiten toe en besloot ik om meteen boodschappen te gaan halen. Ik zou voor de kinderen en mezelf koken en de ouders wilden graag zo vers mogelijk eten. Dus gingen we langs de slager en de groenteman en op de terugweg naar de supermarkt. Ik weet nog dat ik bij de slager stond en me bedacht, ”dit is de eerste volwassene die ik spreek vandaag”. Ondanks de lieve kinderen en relaxte werkgevers, voelde ik me in het begin best alleen. En het huishoudelijke deel van de taken had ik onderschat. Want toen ik thuis kwam was het al bijna tijd om de oudste van school te halen.

Ik moest die koffers nog verder inpakken en de kinderen wilden natuurlijk met me spelen. Voor ik het wist liep het tegen etenstijd en hoe ging ik dat eigenlijk doen, koken met 2 (zeurende, want ondertussen moe) kinderen aan mijn been? Toen we uiteindelijk aan tafel zaten kwam moeder binnen en aten de twee kinderen geen hap meer. En nadat ze in bed lagen kreeg ik van haar goedbedoelde tips (“laten we meteen even doornemen wat ik opmerk, dan houden we de lijntjes open”) over die koffers (toch het verkeerde ingepakt en ik was vergeten de maillot uit de machine te halen), over het eten (“het ziet er lekker uit maar ik vind het wel gezellig om de tafel wat mooier te dekken”), over mijn opruimkunsten (“je moet achteraan in de vaatwasser beginnen met inruimen, de appels zitten nog in de plastic zak, meteen er uit halen als je thuis komt”). Dat kwam allemaal best even binnen. Want in communiceren met je werkgever had ik geen les gehad en ik vond het dus wel even schrikken dat dit me aan het einde van de eerste dag nog even verteld werd, terwijl ik zelf dacht dat ik alles best goed had gedaan.

Het is allemaal goed gekomen mede dankzij de tips van Hansje. Ik begon steeds meer handigheid te krijgen in de niet-pedagogische taken en had er al snel schik in als het hele huis spik en span was. Ik ben 1 keer een broek vergeten in een koffer te stoppen maar verder kreeg ik vaak complimentjes over de setjes die ik erin stopte en die zo goed uitkwamen bij de gelegenheid.

Het communiceren met mijn werkgevers ging ook steeds soepeler omdat ik leerde wat voor hen belangrijk was en daar op in kon spelen. En ook omdat ik gaandeweg beter om kon gaan met die “directe kritiek”. Maar wat was het handig geweest als ik me er beter op voor had kunnen bereiden, op hoe het is en wat je vooral wel en niet doet. Op hoe je een gesprek aangaat met de ouders, als het even niet zo lekker gaat met één van de kinderen. Op hoe je je voorbereidt op een groot officieel diner met 50 man en een aantal uurtjes aan tafel voor de boeg met een 1- en een 3-jarige. Op hoe je zorgt voor een gezonde goede maaltijd voor kinderen die groenten niet lekker vinden. Op hoe je je organiseert, zowel privé als in je werk (meteen dus die wasmachine aan ’s ochtends en de ontbijtboel weg ruimen). Constant kijken of er iets is wat je al kan doen omdat je jezelf anders aan het einde van de middag tegenkomt met wel 100 taken tegelijk. En nog heel veel meer!

Het wordt weer een leerzaam en leuk weekend en ik wens alle kandidaten alvast veel kennis toe!

 

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *