Part of the Job

Erwin van LunNanny BlogLeave a Comment

Foto Timma

Tijd om een blog te wijden aan een heel ander aspect van het nanny-zijn: het omgaan met derden. Want wat maak je soms rare situaties mee! Sommige heel gezellig, andere die je stiekem aan het lachen maken en weer andere die je onzeker maken of zelfs kunnen kwetsen. Het komt allemaal voor. Althans, bij mij… ik vermoed dat de meeste nannies hier sterk aan kunnen relateren.

Je komt als nanny met allerlei mensen uit de omgeving van het gezin in aanraking: familie, vrienden, kennissen, collega’s, buren, ander personeel, ouders van school en ga zo maar door. Allemaal hebben ze een mening over jou als nanny binnen het gezin. Gelukkig overwegend positief maar af en toe ook wat minder jubelend. Er zijn een aantal categorieën te onderscheiden (ja, echt!):

1. Oprecht geïnteresseerden:
Deze mensen zijn niet bekend met het nanny-vak en stellen vragen omdat ze benieuwd zijn naar wat het nu precies inhoudt. Vaak krijg je vragen zoals: ‘maar wat doe je dan allemaal voor het gezin?’, ‘hoeveel uur werk je per week?’, ‘hoeveel kindjes zorg je voor?’, ‘doe je het werk al lang?’, ‘vind je het leuk?’, ’heb je er een opleiding voor nodig?’, ‘kun je daar goed van rondkomen?’, ‘hoe kom je in contact met gezinnen?’. Enzovoorts. Onschuldige en terechte vragen dus. Persoonlijk vind ik dit soort vragen niet vervelend en begrijp ik dat mensen dat soort dingen willen weten. Niks aan het hand! Next!

2. Brutale nieuwsgierigen:
Wat mij betreft de grappigste categorie. Deze mensen vuren de meest ongenuanceerde vragen ongegeneerd op je af. Een waargebeurd voorbeeld om er een beetje in te komen:

Mevrouw: ‘wat doe je voor werk?’
Ik: ‘ik ben nanny’
Mevrouw: ‘oh gewoon een oppas dus’
Ik: ‘nee mevrouw, ik ben een nanny’
Mevrouw: ‘oké dus hetzelfde als een gastouder?’
Ik ‘nee mevrouw, dat is ook weer iets anders’
Mevrouw: ‘ah dus je bent eigenlijk een au pair?’
Zo ging het nog wel even door *Zucht* dan wil je het bijna gaan spellen: nee mevrouw, een n-a-n-n-y! Vervolgens vragen ze:
‘Bij wat voor mensen werk je dan en wat voor werk doen ze?’
”Maar dat verdient toch het zout in de pap niet?!’
‘Wat verdien jij?’
‘Moet je ook het hele huishouden doen?’
‘Moet je daar dag en nacht klaar staan?’
‘Wat een overdreven gedoe zeg, denk je dat wij die luxe hadden?’
Blijkbaar hebben ze een onterecht beeld van een soort huisslaaf die het bepaald niet heeft getroffen. Vaak wanneer je rustig reageert en de tijd neemt om uit te leggen wat je baan precies inhoudt, veranderen ze langzaam maar zeker in de keurige eerste categorie.

Timma met baby

3. Botte flapuiten:
Dit is de categorie waar je het meest ‘last’ van kunt hebben. Zij stellen geen vragen maar hebben hun conclusie al getrokken in negatieve zin. Zij zijn geen voorstander van de nanny en tonen weinig begrip en respect. Het is me een keer overkomen dat ik binnen kwam wandelen en iemand tegen me zei: ‘zo, en jij bent?’ vervolgens heel denigrerend en hardop lachend tegen het hele gezelschap zei: ‘Dat meen je niet… wát een luizenbaan zeg’. Terwijl de meneer in kwestie zelf de hele dag in zijn dure maatpak koffie zit te drinken in zijn luxe kantoor op zijn ergonomisch verantwoorde bureaustoel. Pardon, een luizenbaan? Dat is wel het grootste understatement over een nanny ooit. Het is keihard werken om alles elke dag in goede banen te leiden, iedereen tevreden en alles harmonieus te houden! Soms kunnen dit soort opmerkingen aankomen als een klap in je gezicht en laten ze je niet snel los. Het kan kwetsend, vernederend en beledigend zijn. Ik denk dat je dit soort opmerkingen van je af moet laten glijden. Het ene oor in en het andere oor uit. Je weet zelf wel beter en weet dat ze het helemaal bij het verkeerde eind hebben. 

Een andere nanny vertelde me dat ze nooit vertelt wat haar werk is, omdat ze bang is dat andere mensen dat raar of te min vinden. Ze houdt het liever vaag en zegt dan dat ze kinderleidster is. Haar ervaring is dat buitenstaanders vaak denken dat het niets voorstelt en geen serieuze baan is en dit ook duidelijk laten merken. Net zoals bovenstaand voorbeeld. Could they be more wrong? Zelf vind ik dat je je door dit soort ervaringen niet moet laten kisten, deze mensen weten vaak niet waar ze het over hebben. Ik denk dat het juist daarom zo goed is om je te profileren, omdat dit soort reacties bij meeste mensen gewoon voortkomt uit onbegrip en onwetendheid. Leg uit wat het betekent om nanny te zijn en laat ze vragen stellen en geef uitgebreid antwoord: juist op die manier voorkom je dat ze een verkeerd beeld van jou/je baan hebben!

4. Tot slot nog het volgende:
Iets wat mij ook heel regelmatig overkomt: je ontmoet nieuwe mensen die bij het gezin betrokken zijn en zij zeggen stuk voor stuk ‘leuk je te ontmoeten, ik heb veel over je gehoord!’ Ai… Wat moet je daar op zeggen? Gek idee: er wordt wel degelijk over je gepraat waar je niet bij bent! Logisch natuurlijk. Iedereen is nieuwsgierig en probeert het gezin uit te horen over jou. Je bent onderwerp van gesprek tijdens een lunch, diner of andere ontmoeting. Dat is een gek idee want je wil weten wat er over je besproken wordt. Is het positief of ook weleens negatief? Helaas zul je daar nooit achter komen. Het zal vooral lovend zijn want anders zou jij die baan niet hebben. Andersom gebeurt het ook. Mensen proberen jou uit te horen over het gezin waar je werkt. Als nanny behoor je discreet te zijn en de privacy van het gezin te waarborgen. Gelukkig kun je er altijd gemakkelijk onderuit komen door te zeggen dat je daar niet over mag praten. Dan zijn ze snel uitgevraagd!

Probeer je eigen weg te vinden in het omgaan met derden en laat zien wie je bent en wat je doet! Op deze manier kun je onverwacht veel voldoening uit zulke contacten halen!

Groetjes,
Timma

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *