"Eigen" opvoeding

Sophie van OmmerenNanny BlogPlaats een Reactie

Tante

Wij hadden vroeger thuis een dame die voor ons zorgde als mijn ouders er niet waren. De term “nanny” was niet echt van toepassing. Ze deed van alles, de was en de strijk, de ramen en het huishouden en ze zorgde voor ons. Het was een oudere mevrouw, zelf moeder van 6 kinderen en ook grootmoeder van een heel stel. Iedere werkdag was ze bij ons waardoor mijn moeder ruimte had om ook te werken.

We noemden deze mevrouw “tante”. Geen tante + voornaam (ze heette Nel) maar alleen “tante”. Dat had mijn moeder bedacht omdat ze de achternaam van Nel (de Martelaere) zo vervelend vond klinken. En de term “ tante” paste ook eigenlijk prima.

Tante zorgde ervoor dat we zindelijk werden. Met veel geduld maar ook met een strakke opvoeding waren wij binnen de kortste keren droog. Ze haalde ons tussen de middag op van school, zorgde voor onze lievelingslunch (lekkere worst van de slager op de hoek) en poetste dan terwijl wij aten ook nog even onze schoenen. “Zo, zei ze dan, ze lachen weer!”

Tante rookte als een ketter. Haar vingers waren helemaal geel en haar adem was niet fris. Vaak nam ze onze was mee naar huis waardoor die keurig strak gestreken maar enorm vies ruikend terug kwam. Compleet met rokerskuchje stond tante iedere dag voor ons klaar. Ze deed met ons wat ze met haar eigen kinderen had gedaan; opvoeden vanuit je boerenverstand en vanuit haar eigen opvoeding.

Nature-nurture

Dat laatste doen we allemaal. Je bent wie je bent geworden uit de opvoeding die je hebt genoten. Een mix van je “nature” (de eigenschappen die je bezit; die in je dna zitten; je aanleg) en “nurture” (wat was je beginpunt; wat waren de omstandigheden tijdens je jeugd; hoe was je opvoeding).

Wij vinden het belangrijk dat je als nanny stil staat bij je eigen jeugd en je eigen opvoeding. Het is goed om te beseffen hoe deze jou gevormd heeft. Soms waren de omstandigheden niet ideaal of is er iets voorgevallen wat een indruk op jou als mens heeft gegeven. Een kind kopieert jouw gedrag en dat heb je zelf dus vroeger als kind ook gedaan. Zo zijn er bepaalde patronen ontstaan, die je je hele leven mee kunt nemen.

Je kunt natuurlijk  stilstaan bij de zaken waarvan je liever afscheid neemt. Ik vond het zelf altijd vervelend dat bij ons alles op het laatste moment geregeld werd, of dat mijn ouders wel eens vergaten ons op te geven voor bepaalde dingen zoals scoutingkamp of de avondvierdaagse. Ik heb een jaar op een muziekschool in een hele andere wijk gezeten omdat we te laat waren met aanmelden voor die in het centrum waar wij woonden. Mijn vriendinnetjes gingen samen te voet naar die muziekschool vlakbij en ik zat als vreemde eend bij anderen. Niet onoverkomelijk hoor maar gewoon niet zo leuk. Ik probeer er nu bij mijn eigen kinderen erg op te letten dat ik alle schoolbrieven lees en in de agenda zet wanneer er een leeg potje mee moet of wanneer de schoolfotograaf komt. Een mooi verhaal trouwens; ik sta op drie achtereenvolgende schooljaarfoto’s met dezelfde trui aan, mijn lievelingstrui, dat dan weer wel….

Andere zaken neem je dan natuurlijk ook bewust wel mee. Voor mij zijn dat de grote vrijheid die ik van mijn ouders kreeg en de gastvrijheid naar iedereen die mee kwam naar huis. Ondanks hun zeer drukke leven mochten er altijd vriendinnetjes mee, blijven eten, blijven slapen en later ook mee met vakantie. De vriendschappen die toen zijn ontstaan, zijn er nog steeds en ik ben ervan overtuigd dat dat mede komt door het fijne welkome gevoel

dat er bij ons thuis altijd was. Ik probeer dit, ondanks ons drukke leven, ook voor mijn kinderen waar te maken. Op woensdagmiddag met 6 kinderen naar de speeltuin? Doe ik. Op zaterdag kinderen van vrienden opvangen? Ja hoor kan wel. Dat soort werk.

Voorbeeldfunctie

Als nanny voedt je in eerste instantie niet je eigen kinderen op maar je geeft hen wel een stukje van jezelf mee. Heel vaak is dat onbewust; hoe je de tomaatjes snijdt bijvoorbeeld of hoe je de lunchboxen klaarmaakt. Bij veel activiteiten denk je vast; dat deden wij vroeger heel anders of niet, of juist exact hetzelfde. Het is leuk en leerzaam om dan even stil te staan en je bewust te worden van hoe jouw verleden in de alledaagse dingen met je nanny-kids van invloed is. Zeker als je een dagboek bijhoudt of notities maakt, kun je bepaalde patronen ontdekken in je handelen met de kinderen en hier eventueel een volgende keer op sturen.

Ik had echt al een hele tijd niet meer aan haar gedacht, toen mijn moeder in mijn studententijd belde met de mededeling dat tante overleden was. Samen gingen we naar haar begrafenis, ingetogen en eenvoudig. Daar hoorde ik dingen over haar leven die ik nooit geweten had. Dat haar man al vroeg overleden was bijvoorbeeld. Maar in de verhalen kwamen wij ook vaak voorbij en met hoeveel plezier ze altijd voor ons klaar had gestaan. Ja, dacht ik, dat heeft ze ons ook altijd laten voelen; ze was echt gek op ons. En meer kun je je als kind niet wensen!

NB:
Ik groeide op in de 80’s, toen iedereen nog rookte. Men deed dat ook binnen in de buurt van kinderen aangezien men zich nog niet bewust was van de gevolgen hiervan. Hoe anders (en gezonder!) is dat nu. Als G&C nanny rook je natuurlijk niet en zorg je voor een frisse en representatieve uitstraling. Ook leer je reflecteren, zoals hierboven beschreven staat. Meer weten? Kijk op www.gortzandcrown.nl.

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *