Nanny of the year Christel vertelt:

In de bijna 10 jaar dat ik als nanny werk, ben ik bij verschillende gezinnen in huis geweest. Ieder gezin, waar je als nanny komt, is natuurlijk anders. En dan kunnen we het hebben over de wensen van een gezin, het aantal kinderen, de taken etc. Maar er kunnen natuurlijk ook verschillen zijn in culturen, geloven en overtuigingen. Over het algemeen kwam ik bij gezinnen terecht die of katholiek waren of niet heel erg bezig waren met het geloof. Maar mijn nanny kindjes kwamen regelmatig bij vriendjes en vriendinnetjes thuis die een ander geloof hadden. Bij mijn laatste fulltime gezin zat het kindje op een internationale school waar dus ook heel veel verschillende culturen en geloven bij elkaar kwamen. 

Rijk en arm
Zelf kom ik uit een klein dorp en zat ik op een katholieke school. Toen ik in groep 4 zat kwam er een Afghaans meisje in de klas en kreeg ik voor het eerst bewust te maken met een ander geloof. Ik vond het reuze interessant om bij haar thuis te komen en al die geuren in huis te ruiken en te zien hoe het daar ging. In de jaren daarna hoor en heb ik er wel over geleerd. Ook over de verschillen in de wereld. Hoe anders het op andere plekken kan zijn. Ik besefte toen nog niet hoe goed ik het hier eigenlijk had, totdat ik 15 jaar geleden in Ghana kwam. Qua geloof zijn ze daar overwegend katholiek of moslim, wat je hier en daar ook wel merkte en zag. Maar ze leefden heel fijn en vredig naast elkaar. Wat mij nog het meeste is bijgebleven is het verschil tussen rijk en arm. En dan vooral hoe de arme mensen c.q. kinderen zo blij kunnen zijn met het weinige dat ze hebben. Dat was voor mij wel even een ‘reality check’. Zat ik mijn ouders te vragen voor een tv op mijn kamer, terwijl die kinderen dolblij waren met een simpele balpen of knuffeltje. (Die tv heb ik ook nooit meer gevraagd). Ik kwam daar natuurlijk ook in een hele andere cultuur en levenswijze terecht. Er ging een wereld voor mij open. Het was heel bijzonder om te zien hoe de kinderen in Ghana leefden (in kleihutjes) en hoe ze feest vierden (dansen en zingen met het hele lichaam), naar school gingen (met tientallen kinderen in een klas), water moesten halen (kommen bovenop hun hoofd) en speelden op de harde zandgrond (met een blikje als voetbal) etc. Hoe blij de mensen zijn met heel weinig maakte op mij als puber toch wel een behoorlijke indruk die nooit meer is weggegaan. 

Bewustwording
Deze ervaringen probeer ik ook mee te geven aan de kinderen waarmee ik werk. Zij zijn zich er vaak helemaal niet van bewust hoe goed ze het eigenlijk hebben. Als ze ergens om vragen krijgen ze het vaak. De speelgoedkast puilt zo erg uit dat ze meestal niet eens weten wat voor speelgoed er is. Kinderen krijgen een cadeau van de ouders als ze terugkomen van een zakenreis. En noem maar op. Ik probeer mijn kennis met ze te delen en ze te laten zien hoe het op andere plekken in de wereld is. En ook te vertellen dat er mensen zijn met een ander geloof die in een andere god geloven of op een andere manier leven. We kijken naar en praten over de verschillen, de overeenkomsten, de feestdagen en wat er met de feestdagen eigenlijk wordt gevierd. Ik doe dat bewust om mijn nanny-kindjes te leren hoe goed ze het eigenlijk hebben en dat er op de wereld heel veel verschillen zijn. Dat niet iedereen zoveel speelgoed heeft en iedere dag schone kleren aan kan. 

(Cultuur)verschillen bespreken?
Laatst zag ik op onze nanny pagina, dat er ook verschillende nanny’s bij joodse gezinnen werken en leuke knutselwerkjes en baksels hadden gemaakt voor de feestdag die er toen was. Superleuk om te zien en dat daar ook aandacht aan wordt gegeven. 
En hoe doen jullie dit als nanny als je bij gezinnen komt die een ander geloof hebben dan jij? Hoe bespreek je dit met de kinderen? En als jouw nanny-kindje ergens gaat spelen waar ze een andere cultuur hebben, bespreek je dit van te voren met ze? Laat je het gewoon helemaal los? Kijk je of ze er daarna vragen over hebben? Bespreek je überhaupt iets met ze, of laat je dit over aan de ouders? 

In de deze link staat een korte video over vijf kinderen van 5 jaar oud. En hoe zij hun dag starten en voorbereiden volgens hun traditie en geloof. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *